Selecteer een pagina

De kracht om te laten liggen

Marieke Gorkink, Communicatieadviseur

21 maart 2017

Al een paar maanden wil ik een nieuwe lamp in de woonkamer. Een staande lamp moet het worden. Gelukkig vindt mijn man het ook tijd voor een nieuwe lamp, wat resulteert in een rondgang langs de lampenwinkels in de stad.

‘Hoe vind je deze?’, vraagt mijn man hoopvol, nadat we al twee winkels hebben gehad. ‘Wel leuk hoor, maar hij is een beetje breed.’ ‘En deze dan?’, vraagt hij. ‘Mmm, een beetje te wit’, zeg ik. Als we echt alle winkels hebben gehad, fietsen we naar huis. Zonder lamp. Bij een kop koffie, praten we verder. ‘We kunnen ook op internet kijken’, oppert mijn man, in de hoop dat we niet naar een andere stad afreizen voor nog meer lampenwinkels. En zo kabbelt het gesprek verder en doemen er keuzes op. Keuzes die ook impact hebben op het milieu. Zoals het stroomverbruik. Maar ook, en dat realiseerden we ons aanvankelijk niet, de productie van de nieuwe lamp. Na het tweede kopje koffie zijn we eruit. Het moet een ledlamp worden, tweedehands via Marktplaats. En zie daar, al snel vinden we de perfecte lamp. Het aanbod blijkt maar weer enorm. En ook nog in onze eigen woonplaats, mooier kan het niet. Opgetogen vertrekken we naar het opgegeven adres. Als we binnenkomen zijn we verbaasd. Het lijkt of we alsnog in een lampenwinkel terecht zijn gekomen. Een hele kamer is er speciaal voor ingericht. Niks tweedehands, gewoon iemand die faillisementen opkoopt. Zo blijft er weinig over van onze ‘verantwoorde keuze’, denk ik enigszins teleurgesteld. Maar het is wel lekker voordelig en gelukkig heeft hij led. Daar troost ik mij maar mee.

Koopkracht: de kracht om te laten liggen wat je niet nodig hebt. – Loesje